voetweg 65 (Holle Weg)
Normaal is een holle weg een weg die zo diep is uitgesleten dat hij tussen twee hellingen ligt. Hier in Keerbergen zie je dit echter maar langs één kant.
Deze trage weg is uniek in Keerbergen, omdat het de laatste holle weg van het dorp is. De holle weg ontstaat hier door de overhang van bomen en struiken, waardoor een natuurlijk gewelf wordt gevormd. Tot in de jaren tachtig was het een landbouw- en tuinbouwgebied. Toen het land niet langer werd bewerkt, nam de natuur het snel over en groeiden de struiken dicht boven het pad.
In vroegere tijden werd een holle weg ook gebruikt voor vogelstroperij. Stropers spanden netten over de breedte van het pad en vogels die het pad als doorgang gebruikten, vlogen in het net. Zo konden de stropers de gevangen vogels eenvoudig meenemen.
Het pad loopt langs de achterkant van de oude pastorij, een gebouw dat vermoedelijk dateert uit het einde van de 16e eeuw. Het werd gebouwd nadat de eerste bewoners van Keerbergen, die oorspronkelijk langs de Dijle woonden, het gebied op de Kerkebergen hadden verlaten vanwege de vele overstromingen. Ze verhuisden naar hoger gelegen gebieden, wat leidde tot de oprichting van het huidige dorpscentrum. De pastorij is daarmee het oudste gebouw van het dorp, hoewel er door de eeuwen heen veel aan is veranderd.
Deze weg staat al sinds de 19e eeuw op officiële kaarten en oude kadasterplannen.
Voetweg 67 (Breebempt)
De naam "Breebempt" verwijst naar een "Bree" of "Bra", wat een verhoogde weg in de velden betekent, en "Bempt", dat staat voor een laaggelegen hooiweide. Deze weg loopt langs zo’n hoger gelegen weg bij een weiland, een overblijfsel van het oude landschap.
Verderop langs het pad vind je de tennisvelden van Keerpunt 65, opgericht in 1965. Deze sportvelden liggen aan de rand van het natuurgebied de Broekelei, een laaggelegen moerasgebied. In de jaren 50 had de toenmalige burgemeester Julien Peere plannen om hier een vakantiepark met 1000 vakantiewoningen te bouwen. Gelukkig is dit nooit doorgegaan, waardoor het gebied zijn natuurlijke charme heeft behouden.
Deze weg staat al sinds de 19e eeuw op officiële kaarten en oude kadasterplannen.
